W sobotę 31 stycznia 2026 r. o godzinie 18.00 w sali Verde Giardino w Bartnikach odbyła się studniówka kolejnego rocznika KLO. Oprócz uczniów obecni byli również: ksiądz biskup Wojciech Osial, ksiądz dyrektor Piotr Karpiński, panie wicedyrektor, wychowawczynie, nauczyciele, rodziny przyszłych abiturientów oraz przedstawiciele mediów.
Wieczór rozpoczęły powitania, po których przyszedł czas na tradycyjnego poloneza, do którego maturzyści przygotowywali się pod okiem pana Marka Leśniewicza. Taniec był niesamowity i nietypowy, gdyż wykonali go wspólnie uczniowie trzech klas maturalnych, dostarczając wyjątkowych wrażeń wizualnych i estetycznych, co widzowie doceniali gromkimi oklaskami w trakcie poszczególnych układów.
Po tanecznej inauguracji głos zabrali kolejno: przedstawiciele uczniów i rodziców, wychowawczynie – pani Ewa Domagała, pani Dorota Górnik i pani Agnieszka Kuśmierczyk – a także ksiądz dyrektor Piotr Karpiński oraz ksiądz biskup Wojciech Osial. Padło wiele ważnych, ciepłych i pełnych wdzięczności słów, a także życzeń udanej zabawy i jak najlepszych wyników na egzaminie dojrzałości.
Następnym elementem studniówki była część artystyczna, podczas której uczniowie klas IV z przymrużeniem oka pokazali, jak widzą radę pedagogiczną, jak wygląda życie szkolne oraz próby poloneza. Zaprezentowali także swoje talenty muzyczne. Na skrzypcach Maria Rybicka i Maria Szymańska zagrały m.in. utwór z repertuaru Maryli Rodowicz (do słów Agnieszki Osieckiej) pt. „Niech żyje bal”, a Aleksandra Gniadek i Anna Głąb zaśpiewały piosenkę „Nie bój się chcieć”. Natomiast fani poezji mogli usłyszeć wiersz napisany przez jedną z maturzystek, będący podziękowaniem za lata spędzone w szkole, miłą atmosferę, poczucie bezpieczeństwa i nieustanne wsparcie.
Po zakończeniu części artystycznej nadszedł czas na błogosławieństwo i oficjalne otwarcie balu, czego dokonali ks. bp Wojciech Osial i ks. dyr. Piotr Karpiński. Po pierwszym posiłku odbyła się studniówkowa sesja fotograficzna, a tuż po niej rozpoczęło się świętowanie stu dni przed maturą, czyli wspólna zabawa do białego rana.
